فقیه

از ویکی اسراء
پرش به: ناوبری، جستجو

فقه در لفت به معنای فهم،فطانت و درک عمیق و دقیق آمده است و اساس و ریشه ی آن به گشودن و شکافتن باز می‌گردد و فقیه به کسی اطلاق میشود که دارای فهم عمیق و دقیق است، احکام را می کاود و گره ها و معضلات آن را می‌گشاید و حل می‌کند. در کلمات متأخران، واژه مجتهد نیز به معنای فقیه به کار رفته است. در متن‌های فارسی کهن تا قرن‌های هفتم و هشتم هجری، معمولاً واژۀ دانشمند در زبان فارسی به معنای فقیه در زبان عربی استعمال می‌شده است. مجتهد کسی است که حداقل دوره‌های سه‌گانه حوزوی را گذرانده و قادر به استنباط احکام فقهی باشد. اما فقیه مجتهدی است که علاوه بر این در علم فقه تسلط دارد و صاحب‌نظر و نوآوراست و مرادف با دانشمند است.